دستت را به من بسپار ،تا از گرمی آن وجودم را پر کنم.

  گوشت را به من بسپار، تا زمزمه  عشق را در آن جاری کنم.

  شانه ات را به من بسپار، تا آن را تکیه گاه تنهایی ام کنم.

  قلبت را به من بسپار، تا آن را در هاله ای از نور نگه دارم.

  صدایت را به من بسپار، تا مهربانی را تدریس کنم.

  چشم هایت را به من بسپار، تا تازگی های عشق را در آن پیدا کنم.

 جسمت را به من بسپار، تا دمادم آن را گلباران کنم.

 همه را به من بسپار، تا معنی خواستن را یاد بگیرم.

  یاد بگیرم چگونه تو را بپرستم.

  چگونه با وجود تو در حضور عشق خود را باز یابم؛

  ای کاشف موجودیت عشق!