درسینه ام جایگاهی است

نامت را  حک کردم

هر روز ترا می بوسم

ومی بویم

و عاشقانه چشمهایت را نگاه می کنم

دنیایی ساخته ام

خانه ای بر بلندای محبت

رشته های مهر پیچکها یش 

گلدان هایی پر از گلهای سرخ

و تو

تنها معبود خانه کوچک من

خانه ای

که به وسعت سر سبزی کوهساران است

و من در کنار چشمه ساران محبت

دستانت را می فشارم

من هنوزفردای امید را با چشمانی مشتاق

مینگرم

کاش از اول میدونستم که تو صندوقچه قلبت                    

                            کلیدی داری برای درهای همیشه